Je kan de bomen vragenniet te ruisenen
de regen niet te tikken,
of de schaduwen stil te staan.
Maar vraag me niet je te verlaten
ik wil een kapstok zijn
om op te leunen
een schouder als je valt
of terug op wilt staan.
Als de meren te diep zijn
om door te waden
en je toch verder wilt,
zal ik een bruggetje bouwen
Als de meeuwen te hard schreeuwen
ben ik een gordijn om je oren.
Een bril om te horen
hoe het gaat.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten